Safran sarısı bir gün, dilsiz nakkaşın dikim yerlerine ince gri biyeler çektiği tablo gibi akmamacasına gelip durmuştu katran kıvamında semtin ufkuna. Zira gazeteci Tahir, babasından kalma bahçe evine dadanan zarif gelinciği görmek için çıktığı avluda kalp krizi geçirip ölmüştü.Adil, Tahir ölmeden evvel kahvede her gün birlikte tavla attıkları masaya oturdu. Gazeteleri karıştırmaya başladı. Televizyon açık […]
Üzerindeki samanı ve tozu silkti. Bu harman dönemi de böylece geçmiş ve yarın şehre taşınacak olan eşyaların artık toplanma vakti gelmişti. Halil Bey plak çaları incitmeden iyi bir yere koymaları konusunda hanımı Selvinaz Hanım’ı ve çocukları özellikle uyardı. Yatak odasındaki tek vitrin olan dar fakat tahta tavana dayalı rafların içerisindeki ilmihalleri, birkaç kitap, mecmua ile […]
Nudiye Hanım çantayı sabah kasabadan şehre giden ilk minibüse verecek, kızı Zerrin de şehirde teslim alacaktı. Yeşil sarma yapraklarının yanı sıra, biraz fasulye ve salatalık da koymuştu. Rahmetli eşi Refik Bey kızınca öyle diyor diye bir türlü dili varıp da “hıyar” diyemediğinden beridir bahçedeki vişne ağacının hatırasını bitişiğindeki dut ağacına ulamış, sabah namazları sonrası seher […]
Okul bitmek üzereydi. Bir hâldir aldı Orhan’ı.Beş vakit namaz kılmak yetmiyordu Orhan’a. “daha” diyordu, “daha”. Şu konservatuara girmişti ya bir kere, ah girmişti işte bir kere. Olsun. Yapmak zorunda değildi ya bu mesleği. Zaten Türkiye şartlarında da çok iç açıcı tarafı yoktu gün itibariyle. Sen kalk, bozkırdan gel İstanbul’a, heves işte, konservatuar oku. Hey gidi […]
